Hayattan bağımsız sigaraya bağımlı,
İnsan kuyruksuz fare ve dünya bir lâğımdı.
Şarkılar dinle, güzel şeyler konuşma artık,
Çünkü kalbi taşa dönmüşlerin kulakları sağırdır.

Ve 25 senelik lanet bir kahırdı beni geceleri uyutmayan,
Kalbimde bir sıcaklık var Sen'den gelen, çabam da yok soğutmaya.
Ve her gecenin sonunda hüzün ordusu odamda koğuşlanan,
Yorgun düştüm artık duygular ile boğuşmaktan.

Koşmaktan önce yürümeyi öğrenmek gerek,
Kalp dediğin aslında iyi ve kötüyü eleyen bir elektir.
Yürümeyi öğrenmeden koşmaya çalıştım hep 25 sene,
Bu yüzden özür borçluyum boşa yorduğum bu dizlere.

Ne yazık! Fallara ve dizilere kanıyor gençlik ve gelecek,
Ama hiçbir şey boşa geçmiş zamanı geri getiremeyecek.
Elbet yaşam bir gün ellerini bedenimden çekecek,
Ve işte o gün gelecek beklenen kutsal gelecek.

  • (0)
  • (0)
Kim değerdi ki bi şiire?
Daha kim için harcanacak o kadar cümle?
Kim benzer ki bir şehire?
Faydasız olsada hepsinin cevabı Sen.

Kim için yakılırdı iç cebimde duran sigaram?
Hangi duygu için göz çukurlarım şimdi Niagara?
Sanki ben mecnun muydum ki o gönülde leyla?
Faydasız olsada hepsinin cevabı Sen.

Kim değerdi gönlüme SEN olmasaydın?
Sulamak ağır geldi biliyorum, keşke solmasaydım.
Dolmasaydı gözlerin, keşke gözlerini yormasaydım,
Faydasız olsada keşkelerin hepsi şimdi SEN.

Ben de bilirdim unutup günleri oyalamayı,
Hiç ister miyim o cennet kokulu kalbini yormayı.
Ben de bilirdim SEN hakkında her şeyi şerre yormayı,
Faydasız olsada şerrin içinde hayır olan her şey Sen.

  • (0)
  • (0)
Ve mutluluk ; şimdi cennetin yasaklı meyvesi,
İstemem artık, düşürecekse kimse elini vermesin.
Çünkü gücüm kalmadı, daha da okun yayını germesin,
Yine de sevgim sonsuz, kalbim bir güzele huzur sedyesi.

  • (0)
  • (0)
İnsan; hiçbir zaman konuşamadığım bir lisan oldu,
Biliyorum, vicdan sermayem oldukça insan oldum.
Yüzünü gördükçe mevsimim bahar, aylarım nisan oldu,
Sesini duydukça ölümü takmayan bir günlük kelebek oldum

Bir günlük kelebeğin bir ömürlük günüsün,
Ve içimdeki cehennemi cennete çevirir gülüşün.
O varken yer yok güneşe, ışıkları da söndürün,
Ve gülüşün Kadın, kışları bahara döndürür.

Ve özlüyorum, çünkü özlenecek biri,
Dışımda öldü zannetselerde içimde taze ve diri.
Temiz kalbi, arındırır dünyadan bütün kiri,
Ve öyle de kalıcı biri, ölüm dahi silemez izini.

Ve iyi ki tanınmış biri, şiirler de tanıyor O'nu şimdi,
Gözyaşı roman, gülüşü cennette okunan şiirdir.
Şimdi büyücünün ellerinden alınmış bir sihirdir,
Ama müslümanız ve onu tanımak en güzel kaderdir.



  • (0)
  • (0)
Biraz ince detay olsada, sevme biçimine ve kişiye göre değişen ve en sevilene verilen kalp rumuzudur.
"Günebakanım"dı.
Herkese denmez tabii bu.(bkz: Bgv)
O'na "Günebakanım" derdim ama aslında yüzünü gördükçe ayçiçeği olan bendim, güneş o ve güneşe yüzünü dönmüş olan bendim.

  • (0)
  • (0)