Şiirimsi Sesleniş

Ben yıldızların dalga dalga kıyıya vurduğu bir denizim


Yosunlarım gece mavisi, uğultum bebek ninnisi


Gözyaşlarıyla yoğrulur bedenim


Dinginliğiyle bilinir ruhum


Parlar mehtapta yüzüm, saçlarım, vücudum


Hafifçe esen rüzgarda soluk bir raksa başlarım


Ritmim yoktur hiç ve asla şaşmaz olmayan ritmim


ağlarım kimi zaman hıçkıra hıçkıra


Çarpa çarpa kıyılara


Susarım çoğu zaman sularım durgun ve sessiz


Çöpler mi?


Dert etme, hallolur.


Vur kıyıya ve ertele!


Geri gelsinler, sakın üzülme.


Erteleyince bitti sandık hepimiz,


Yani yine ertele!


 


Görsen derinliğimi anlayacaksın beni


Oturup ağlayacaksın benimle sessiz sessiz


Baksan bana bi göreceksin dibimi


gecenin sağanak sağanak yağdığı anda dahi


Baksan bana yalnızca bir kere, dikkatlice, okuyacaksın geçmişimi, şimdimi, geleceğimi


Dinlesen beni birkaç dakikalığına da olsa duyacaksın anlattıklarımı


Masallarımı ninnilerimi ve ağıtlarımı


Dalsan bana hissedeceksin beni hücrelerinin hepsi yaşlanıp buruşana kadar


Ben açık bir denizim


Suyum kapsar hepinizi


Ben temiz bir denizim


Baksanız görebilirsiniz içimdekileri


Bakmıyorsun


Bakmıyorsunuz


Neden?


  • (0)
  • (0)
İkizler burcu kadını olarak, beni bile zorlayanları gördüğüm enteresan davranışlara sahip erkeklerdir. Davranışlarının doğru ya da yanlış olduğunu sorgulamayı geçtim, anlamlandırmakta zorluk yaşıyorsunuz.

  • (0)
  • (0)
Yine hatırlayamadığım için ortalıkta var olmayan iltifat. :'(

  • (0)
  • (0)
Nar sözlük yazarlarının çeşitli vakitlerde kurduğu dert masasıdır. Masayı donatacak kişi günü ve saati belirtir, o gün ve saatte derde ortak olmak isteyenler doldur be meyhaneci eşliğinde masaya gelirler ve başlarlar anlatmaya. Bugün bu saat itibariyle ben kuruyorum, geliniz dostlar.

Bazı insanları çok sevsem de, gerçekten çok sevsem de, hatta hayatımda olmama ihtimallerine dayanamasam bile bazen onlar için çabalamaktan çok yoruluyorum. Bu çaba, fedakarlık, sevgi tabii ki tek taraflı değil ama ağır basan bir taraf olur ya hep. O taraf yıllardır benim, hiç dengelenmiyor terazi. Yoruluyorum. Hayatımdan çıkaramam o insanı ama biraz uzaklaşmaya ihtiyacım var galiba. Yine çeşitli sebeplerden atıştık. Haklı olan benim. İlişkiler ihtiyaçlar dahilinde yürür, haklılık haksızlık dahilinde değil der bir hocam. Muhtemelen ihtiyacım olan ilk anda her şeyi unutup koşacağım ona ve o da bana. Ama şimdi bir süre sessiz kalıp uzaklaşmalı mı, kavga edip rahatlamalı mı?

  • (0)
  • (0)